تهدیدهای واشنگتن از مرز لفاظی فراتر نمیرود؛ بازدارندگی چندلایه جمهوری اسلامی ایران عملاً هر گزینه نظامی را غیرممکن ساخته است. هزینه آغاز جنگ برای آمریکا، از نظر اقتصادی، سیاسی و امنیتی، فراتر از توان مدیریت دولت بایدن است و به فروپاشی جبهه متحد غرب در منطقه میانجامد.
اکنون، نظام سلطه مسیر خود را از جنگ سخت به جنگ ترکیبی تغییر داده است؛ نبردی بدون توپ و تفنگ، اما با سلاح رسانه، تحریم و عملیات روانی. هدف آن روشن است: تبدیل فشار معیشتی به ناامیدی اجتماعی و سپس بیثباتی داخلی.
تجربه دیماه ۱۴۰۴ نشان داد هر شکاف اقتصادی یا رسانهای، میتواند زمین بازی دشمن شود. در مقابل، اقتدار نظامی و دیپلماتیک در بیرون و همبستگی اجتماعی و آگاهی عمومی در داخل، دو بال عبور از این مرحلهاند.
دفاع امروز، فقط رزمی نیست؛ معنایش کار جهادی مسئولان برای بهبود معیشت مردم و بصیرت آگاهانه جامعه در برابر جنگ شناختی دشمن است.
آگاهی و همدلی ملی، همان سلاحی است که جنگ بیتفنگ غرب را بیاثر میسازد.