به گزارش «کارگر آنلاین»، این توافق که با امضای مقامات عالی دو کشور نهایی شده، فراتر از یک تفاهم دیپلماتیک ساده، «نقشه راهی برای بازسازی و تثبیت قدرت ایران» در نظم جدید جهانی است. در ادامه، بندهای کلیدی این تفاهمنامه به زبانی ساده و تحلیلگرانه بررسی شده است:
۱. تثبیت حاکمیت و پایان مداخلات
پایان جنگ و عقبنشینی: تعهد به پایان جنگ، حفاظت از «تمامیت ارضی لبنان» و عقبنشینی متجاوزان از مناطق اشغالی.
تغییر استراتژی آمریکا: پس از ۴۷ سال، ایالات متحده برای نخستین بار متعهد به احترام به حاکمیت جمهوری اسلامی ایران و توقف تمامی اقدامات ضدامنیت ملی شده است.
۲. آزادسازی اقتصادی و شکست بنبست تحریمها
- رفع کامل تحریمها: تعهد آمریکا به لغو تمامی تحریمهای داخلی و بینالمللی، شامل تحریمهای سازمان ملل و همراه کردن همپیمانان خود با این مسیر.
- بمبگذاری اقتصادی (۳۰۰ میلیارد دلار): تخصیص ۳۰۰ میلیارد دلار تامین مالی با کمک کشورهای حاشیه خلیج فارس برای بازسازی و جهش اقتصادی ایران؛ راهکاری هوشمندانه برای جلوگیری از تکرار تجربههای تلخ گذشته.
- فروش آزاد نفت: پایان انحصاری هشتساله و امکان فروش آزاد نفت و پتروشیمی که ماهانه حداقل ۵ میلیارد دلار درآمد مستقیم برای کشور به همراه دارد.
- آزادسازی منابع بلوکه شده: دسترسی فوری به منابع مالی؛ طبق سند امضا شده با میانجیگری قطر، حداقل ۱۲ میلیارد دلار در روزهای ابتدایی در اختیار ایران قرار میگیرد.
۳. اقتدار ایران در تنگه هرمز
مدیریت راهبردی: ایران تعیینکننده اصلی وضعیت اداره و خدمات دریایی در تنگه هرمز خواهد بود و حق دریافت هزینه خدمات دریایی برای کشور تثبیت شده است.
۴. پرونده هستهای؛ حفظ دانش و زیرساخت
- رقیقسازی به جای خروج مواد: طرف آمریکایی علیرغم میل باطنی، ناچار به پذیرش رقیقسازی در داخل خاک ایران شد. هیچ ماده هستهای از کشور خارج نمیشود و توافق بر مبنای نیازهای صلحآمیز ایران استوار است.
- این یادداشت تفاهم که در ۱۴ بند تدوین شده، یک مسیر دو مرحلهای است. در مرحله اول، ایران امتیازات نقد (مانند آزادسازی منابع و رفع تحریم نفت) را دریافت میکند و در مرحله دوم، مذاکراتِ شصتروزه برای توافق نهایی آغاز خواهد شد.
- آنچه امروز بر میز مذاکره قرار دارد، نتیجه ایستادگی و اقتدار میدان است. چنانچه در بند سیزدهم تصریح شده، موضوعات موشکی و منطقهای برای همیشه از روی میز مذاکرات حذف شدهاند تا ایران بتواند با تکیه بر توان داخلی، در تراز یک قدرت منطقهایِ بلامنازع، در نظم جدید جهانی ایفای نقش کند.