شکوفایی ایران پس اوج در دوره صفویه؛ به تدریج از اواخر آن رو به ضعف گرایید و پس از وقوف کوتاهی در دوره نادرشاه، در دوره قاجار و طی دو جنگ با روس به هزیمت خرد کننده ای رسید.

تاریخ پر از شکست
در هر دوره ای به خاک ایران تهاجم شد با هزیمت ما همراه بود و بخشی از خاک ما از وطن جدا شد. و هر چه به دوره مدرن نزدیک می شویم این شکست ها سنگین تر هم می شود و تسلیم پر هزینه تر از سال ۱۱۹۲ تا پهلوی دوم: آذربایجان و گرجستان، نخجوان و ارمنستان، هرات و افغانستان، ترکمنستان، ازبکستان و قرقیزستان، پاکستان، آرارات و بحرین از ایران جدا افتادند. به اینها اشغال ایران در جنگ جهانی اول و جنگ جهانی دوم در شهریور ۱۳۲۰ را هم اضافه کنید.

عباس میرزا و تلاش برای استقلال
ایران در دوره ولایت عهدی عباس_میرزا  در دو #جنگ نابرابر از روسها شکست می خورد و بخش هایی از ایران در دو عهدنامه گلستان و ترکمانچای از وطن جدا می شود
این شکست و هزیمت چنان بر ایرانیان سنگین آمد که موجی از افسردگی همه را فرا می گیرد و نخبگان بویژه از نوع حکومتی را به تامل وا می دارد که:  چرا شکست خوردیم؟ پاسخ؛ آنها سلاح مدرن و نیروی نظامی دارند و ما فاقد آن؛ برای حفظ استقلال می بایست دارای قدرت نظامی (سلاح و نیروی نظامی) بود که مقابل بیگانگان ایستاد.

شکست در پی شکست
اعزام دانشجویان به خارج از ایران برای آموزش نظامی و ایجاد مدرسه نظام در این دوره و پس از آن توسط امیرکبیر در همین زمینه قابل فهم است اما به دلیل عدم استمرار؛ هر بار با شکست همراه می شود
حتی خاک و تمامیت سرزمینی ایران در منازعه قدرت های بزرگ محملی است برای مصالحه و در دو جنگ بین الملل؛ ایران که اعلام بی طرفی کرده است به اشغال بیگانگان(طرفین جنگ) در می آید و حاکمان آن به وسیله بیگانه مشخص می شود. 
از این دوره علاوه بر موقعیت ژئوپولتیک؛ نفت هم به انگیزه طمع به ایران افزوده می شود. از سوی دیگر ایجاد رژیم منحوس صهیون که توسعه طلبی آن همه کشورهای منطقه من جمله ایران را تهدید می کند نیز مزید بر آنها می شود
مسیر رسیدن به استقلال هر بار به دلیل عدم قدرت ملی با شکست همراه می شود و همه آنها که در پی آن هستند با ترور و کودتا مواجه و حذف می شوند. آخرین مورد آن جنبش استقلال خواهانه نفت و مصدق است که با کودتا حذف می شود.

انقلاب اسلامی و ظهور گفتمان مقاومت 
انقلاب اسلامی به رهبری امام(ره) در ادامه این فرایند در پی استقلال ایران است و برای حفظ تداوم آن در پی قدرت نظامی در عرصه بین الملل می رود اما تجربه های پیشین نشان می دهد در مقابل بیگانگان که دارای تکنولوژی برتر نظامی هستند کار پیش نخواهد رفت
 بنابراین گفتمانی نوین منبعث از اسلام خاصه شیعه با انقلاب ظهور می کند. در گفتمانی که در آن برای مقاومت در مقابل استعمار و استکبار و تن ندادن به ذلت باید از جان گذشت و این شهادت عزتی ابدی است و شرف همیشگی همان که سیدالشهدا علیه السلام فرمود: «مِثلی لا یُبایِعُ مِثلَ یَزید»
با گفتمان #انقلاب_اسلامی و سلاح شهادت بود که ایران در مقابل تهاجم رژیم بعث که همه دنیا پشتیبان آن بود، ایستاد و برای اولین بار در تاریخ خود، حتی از یک وجب از خاکش فروگذار نکرد. نه تنها انقلاب اسلامی پایانی بر شکست های ایران که آغازی بر پایداری جهان اسلام و امید به آینده در دل مقاومت بود

اوج مقاومت: امام شهید
رهبر شهید با شناخت دقیقی که از دنیا داشت با رویکرد رئالیسم سیاسی؛ قدرت را مرکز ثقل استقلال می دانست و با سربازانی که در اوج جوانی به دفاع مقدس وارد شده بودند پس از اتمام جنگ لحظه ای از پا ننشستند و از فکر تقویت ایران فروگذار نکردند؛ علاوه بر ساختاربندی در همه زمینه ها؛ ساختار جریان مقاومت را در غرب آسیا تا مدیترانه گسترش دادند و با توسعه دانش و نثار جان خود و.. کار را پیش بردند و ایران تبدیل به قدرت موشکی شد و ما امروز از ثمره تلاش آنها بهره می بریم و مقابل همه زورمداران عالم ایستاده ایم

معمار امنیت ایران که بشارت فتح قله را می داد اکنون با شهادت خویش ما را به آن نزدیک کرده و رزمندگان ما در این جنگ؛ در حال برساخت آینده ای هستند که ایران به عنوان یکی از بازیگران نظم جدید به قدرت جهانی تبدیل می شود. رهبر حکیم شهید ما آرزوی نسل های ایران را به واقعیت بدل کرد و امید را در دل امت اسلامی کاشت که ما می توانیم.