
نحوه شهادت امام حسین (علیهالسلام) آنچنان با غم و اندوه توأم است که یادآوری آن اتفاق مهم برای حضرات اهل بیت (علیهمالسلام) همواره با گریه و ضجه و اشک فراوان همراه بوده است.
با وجود روایات فراوان در اهمیت زیارت امام حسین (علیهالسلام) و تأکید حضرات معصومین (علیهمالسلام) یک سؤال مهم و اساسی مطرح میشود که آیا ترک زیارت کربلا به هر دلیلی رواست؟
شیعه اعتقاد دارد که اهل بیت رسول خدا (صلیاللهعلیهوآله) ملجأ و پناهگاه عالمیان هستند و در تمام اتفاقات روزگار باید به آن انوار طیبه پناه برد. زیارت جامعه کبیره، بیان کنندهی اعتقادات شیعه است و در این زیارت، امام هادی (علیهالسلام) میفرمایند: «هر کسیکه تمسک به شما اهل بیت کرد، رستگارشد و هر کسی به شما پناه آورد، در امان ماند.»
اما پناه بردن به اهلبیت (علیهالسلام) در زمان ما چگونه امکان دارد؟! باید گفت در معنای پناه بردن به اهل بیت (علیهمالسلام) مراتب مختلفی بیان شده که تنها یک نوع آن را بیان میکنیم.
همچنین در روایات متعددی از ائمهی معصومین (علیهمالسلام) نقل شده که آنها در هنگام مصائب و رسیدن شدائد و خصوصاً مبتلا شدن به بیماری، قبر مطهر سیدالشهدا (علیهمالسلام) را پناهگاه خود قرار میدادند. مشهورترین واقعه در این موضوع، نیابت یکی از یاران امام هادی (علیهالسلام) از طرف حضرت برای دعا درزیر قبّه امام حسین (علیه السلام) به جهت شفای ایشان است.
ابن قولویه قمی در اینباره مینویسد: «ابوهاشم جعفری میگوید بر امام هادی (علیهالسلام) وارد شدم، در حالیکه حضرت تبدار و بیمار بودند به من فرمودند: اى اباهاشم! شخصى از دوستان ما را به حائر (قبر مطهر امام حسین) بفرست تا برایم دعاء کند. از نزد آن حضرت بیرون آمدم؛ در این هنگام با على بن بلال مواجه شدم و فرمایش حضرت را برایش بازگو کردم. على بن بلال گفت: شنیدم و اطاعت مىکنم ولى مىگویم: حضرت خودشان از حائر افضل و برتر هستند؛ زیرا ایشان به منزله کسى است که در حائر است و دعای آن جناب براى خودشان، از دعای من براى ایشان در حائر افضل و برتر است. من محضر امام (علیهالسلام) مشرف شدم و حرف على بن بلال را خدمتش عرض کردم، حضرت به من فرمودند: به او بگو: رسول خدا از بیت و حجرالاسود افضل بودند، ولى در عین حال دور بیت طواف مىکرده و حجر را استلام مىفرمودند؛ خداوند متعال بقاع و مواضعى دارد که مىخواهد در آن مکانها خوانده شود تا دعای دعاکننده را مستجاب فرماید و حائر از جمله این مواضع است.»
در تاریخ ذکر شده که گاهی موانعی بر سر راه زوار کربلا قرار داشته و سبب شده که زوار با ترس از دلایل گوناگون و یا خوف از مرگ، به زیارت حضرت مشرف شوند. سؤال اینکه، وظیفه پیروان اهل بیت (علیهمالسلام) در هنگام مواجه با ترس و خوف چیست؟
حضرات اهل بیت (علیهمالسلام) ترک زیارت امام حسین (علیهالسلام) به علت ترس را روا نمیدانند و در روایات مختلف به جهت احیای امر مولا و عظمت قیام سیدالشهدا (علیهالسلام)، حتی با وجود ترس و خوف از مرگ، زیارت ایشان را سفارش میکنند.
شیخ صدوق با ذکر روایتی در این موضوع مینویسد: «امام صادق (علیهالسلام) خطاب به معاویه بن وهب فرمودند: اى معاویه! زیارت سیدالشهدا (علیهالسلام) را ترک مکن.» حضرت در ادامه فرمودند: «زیارت او را از ترس رها نکن؛ کسیکه به جهت ترس، زیارت را ترک کند، حسرتی میخورد که آرزو میکندای کاش قبرش در دستش بود. آیا دوست ندارى که خداوند پیکر و تن تو را در میان گروهى ببیند که رسول خدا (صلیاللهعلیهوآله) آنان را دعا مىکند؟...»