عصر دیجیتال، با تمام نویدهایش برای ارتباط و دسترسی، ما را در تله‌ای پیچیده گرفتار ساخته است. ما در میانه دو نیروی متضاد گیر افتاده‌ایم: از یک سو، رضایت کاذب ناشی از «حباب‌های اطلاعاتی» که دنیای ما را کوچک و تأییدشده نگه می‌دارند، و از سوی دیگر، فشار خردکننده «تورم‌های اجتماعی» که استانداردهای موفقیت را به سطوح غیرقابل دستیابی سوق می‌دهند. این دو نیرو، در کنار هم، «شکاف رضایت» مدرن را ایجاد کرده‌اند؛ شکافی که نه با فناوری بیشتر، بلکه با هوشیاری بیشتر پر می‌شود.

کارگر آنلاین | بهزاد تیمورپور پژوهشگر حوزه مدیریت رسانه و فعال فرهنگی ، با رونمایی از «نظریه تورم فرهنگی و حباب اطلاعاتی»، پرده از پویایی‌های نوین و کمتر دیده شده در زیست فرهنگی کلان‌شهرها برداشت. این نظریه که با الهام از مفاهیم اقتصادی “تورم” و “حباب” شکل گرفته، تبیین می‌کند که چگونه افزایش بی‌رویه کمیت محتوای فرهنگی، بدون توجه به کیفیت، منجر به “بی‌انضباطی فرهنگی” و در نهایت “مصرف‌گرایی سطحی” می‌شود.

کارگر آنلاین | بهزاد تیمورپور، پژوهشگر حوزه فرهنگ، نوشت که الگوریتم‌های فرهنگی، چه به صورت مستقیم و چه غیرمستقیم، تأثیر قابل‌توجهی در شکل‌دهی به تجربیات و درک ما از محیط اطراف دارند. این الگوریتم‌ها که در چارچوب پلتفرم‌های آنلاین و رسانه‌های گوناگون عمل می‌کنند، نقش اساسی در ایجاد حباب‌های اطلاعاتی ایفا می‌نمایند.