استادی که خود از آبشخور قرآن و اهل بیت علیه السلام سیراب شده باشد و حکیم عارفی که حکمتش از چشمه اخلاق جوشیده و عرفانش را از منبع زلال وحی الهی برگرفته باشد، برای هدایت و ارشاد سالکان طریقت، دست مایه ای جز ثقلین نخواهد داشت و پیامش تنها کلام الهی و بیان شیوای امامان بزرگوار شیعه علیه السلام خواهد بود و آیت الله سید علی قاضی طباطبایی از این جمله است. او هر چه داشت، از مکتب جان پرور اسلام داشت و هر چه می گفت، شاخ و برگی از درخت تناور قرآن و حدیث بود. ایشان جز به آنچه معصومان علیه السلام بیان فرموده بودند سفارش نمی کرد و تنها راه رسیدن به معبود و مقصود واقعی را حرکت در مسیر آن بزرگواران می دانست.