پربحث ها
اخبار اقتصادی
چاپ00002:59 - 1399/07/06

چالش ما در مستندنگاری اسناد جنگ

زمانی که یک کارگردان برای ارائه اسنادی از یک واقعه مهم در تاریخ معاصر اقدام به تولید مستند می‌کند، بزرگ‌ترین مسئله این است که روایت او امکان دارد مورد نقد یا تکذیب جریانات مختلف سیاسی قرار بگیرد و حتی روایت ماورای آن روایت مطرح شده به میان بیاید. این مقدمه کوتاه به این جهت ذکر شد که داوود مرادیان در مستند «کلاشنیکف‌های امریکایی» درست در نقطه بعدی روایت یکسری اسناد تاریخی ایستاده است و در واقع او می‌خواهد روایت‌هایی را مطرح کند که در وهله اول نفی‌کننده روایت‌های کذب باشد و از طرف دیگر با استناد به اسنادی دیگر حقیقت را برای مخاطب واکاوی نماید.

 مرادیان خود در تعریف نام مستندش می‌گوید: «کلاشنیکف یک سلاح روسی است و کشور‌های عربی دارای دو شکل حاکمیتی بودند و هستند؛ یا زیر یوغ کشور‌هایی مثل عربستان و امارات هستند یا زیر چکمه آزادیخواهان چپ‌گرایند. آنان عمدتاً به شوروی نزدیک بودند. از کسانی که در این زمینه خودش را جا انداخت و با سلاح‌های روسی به ایران حمله کرد، صدام بود، اما جالب است بدانید صدام از ۱۵ سالگی عضو کددار سازمان اطلاعات امریکا بود. بعد از مرگ جمال عبدالناصر، امریکایی‌ها دنبال این بودند که رهبر انقلابی جهان عرب از آدم‌های خودشان باشد، بنابراین جنگ صدام علیه ایران تبدیل به جنگ قادسیه صدام شد. در اینجا و بنا بر اسناد خود امریکایی‌ها ثابت می‌شود صدام عامل امریکاست نه شوروی...». با این تعریف از نامگذاری مستند می‌توان دریافت زاویه دید مستندساز در اصل بیان تصویری از نقشه‌ای وسیع‌تر از یک جنگ هشت ساله است؛ جنگی که هنوز هم پس از گذشت ۴۰ سال از آغاز آن نکات ناگفته‌ای دارد که بخشی بر گردن سیستم رسانه‌ای و هنری داخلی است و بخشی هم بر گردن انحرافاتی که رسانه‌های معاند در مسیر واکاوی جنگ مطرح می‌کنند.

منبع: جوان
لینک کوتاه :
برای ذخیره در کلیپ برد، در باکس بالا کلیک کنید
اشتراک گذاری در :
نظر خود را ثبت کنید
نام خود را وارد نمایید
متن نظر را وارد نمایید
مقدار صحیح است
مقدار صحیح وارد کنید
لینکستان