پشت‌پرده خواب تازه شیوخ ابوظبی برای خلیج‌فارس
به گزارش خبرنگار سیاسی کارگر آنلاین، ادعاهای اخیر «انور قرقاش» مشاور دیپلماتیک رئیس امارات درباره جزایر سه‌گانه (بوموسی، تنب بزرگ و تنب کوچک)، بیش از آنکه متکی بر واقعیت‌های حقوقی باشد، نوعی «فرار به جلو» برای انحراف افکار عمومی از بحران‌های هویت‌سازی در خلیج‌فارس است.
تحلیل زیر ابعاد این مانور تبلیغاتی و علت حساسیت جامعه کارگری نسبت به تمامیت ارضی کشور را کالبدشکافی می‌کند:
۱. ثبات خلیج‌فارس؛ زیربنای امنیت معیشت و تولید
امنیت خلیج‌فارس مستقیم با امنیت خطوط مبادلاتی، صادرات انرژی و چرخیدن چرخ صنایع کشور پیوند خورده است. جامعه کارگری و اقشار مولد ایران که در سنگر صنعت، نفت و تولید، تمام فشارها و تحریم‌های ظالمانه را تحمل می‌کنند، خوب می‌دانند که هرگونه چالش‌افکنی بر سر تمامیت سرزمینی، هدفی جز تضعیف ثبات اقتصادی ایران ندارد. ادعای مالکیت بر جزایر سه‌گانه، تلاش برای سست کردن این زیربنای امنیتی-اقتصادی است که قاطعانه رد می‌شود.
۲. توهم تاریخی در برابر اراده اقشار مولد
کشور نوظهور امارات با عمری کمتر از ۶۰ سال، در شرایطی از «اسناد تاریخی» سخن می‌گوید که قدمت حضور، تلاش و تولید در پهنه نیلگون خلیج‌فارس ریشه در چندهزار سال تاریخ ایران دارد. تکرار این ادعاهای نخ‌نما توسط انور قرقاش، خریدن وقت برای پر کردن خلاءهای هویتی شیخ‌نشین‌ها با بیانیه‌های دلاری است. واقعیت جغرافیایی و حقوقی منطقه را نمی‌توان با شوی تبلیغاتی جابه‌جا کرد.
۳. تمامیت ارضی؛ موضوعی غیرقابل معامله و غیرقابل مذاکره
پیشنهاد ارجاع موضوع به دادگاه‌های بین‌المللی یا دعوت به مذاکره دوجانبه، ترفندی تکراری برای القای وجود یک «مناقشه سرزمینی» است. هیچ ملتی در جهان حاکمیت بر خاک خود را روی میز چانه‌زنی نمی‌گذارد. طبقه کارگر و فعالان اقتصادی ایران همگام با آحاد مردم، صریح و شفاف بر این اصل واقفند که حاکمیت بر بوموسی و تنب‌ها خط قرمز قطعی و ابدی است.
شیوخ ابوظبی باید درک کنند که امنیت خلیج‌فارس با تکیه بر توان داخلی، نیروهای مسلح مقتدر و پشتیبانی میلیونی ملت و اقشار مولد ایران تأمین شده است. سنگ‌پراکنی‌های رسانه‌ای به این صخره ستبر، حاصلی جز بی‌اعتباری دیپلماتیک برای امارات نخواهد داشت.