یادداشت بهزاد تیمورپور
کارگر آنلاین | نیمه دوم سال ۱۴۰۵، برهه‌ای از تاریخِ ایران است که در آن «اقتصاد» و «امنیت» در یک نقطه به هم گره خورده‌اند. فشارهای ناشی از محاصره دریایی و محدودیت‌های مالی بین‌المللی که توسط آمریکا اعمال شده، بیش از آنکه صرفاً یک پدیده‌ی لجستیکی باشد، یک «جنگ شناختی» تمام‌عیار است. در چنین شرایطی، مدیریت ارتباطات از یک امر ستادی و جانبی، به خطِ مقدمِ دفاع از تاب‌آوری ملی تبدیل شده است.
«رفیق‌بازی» در مدیریت هنر مخرب است
به جای تخصص‌گرایی «پارتی‌بازی» می‌کنیم!
منوچهر صهبایی گفت: در مدیریت هنر هر کس که قدرت و حق انتخابی دارد، به جای اینکه به تخصص‌ها نگاه کند، به پارتی بازی و فامیل و دوست قدیمی‌اش فکر می‌کند؛ در کارهای هنری این تصمیمات نه تنها خدمتی به هنر نیست، بلکه مخرب است.
لینکستان