رییس جمهور برای رفع معضل بیکاری وعده های بزرگی داد و مطرح کرد: «کشور بزرگ ایران نباید این همه بی‌کار داشته باشد، در طول هشت سال گذشته فقط 500 هزار شغل در کشور ایجاد شده که در شأن ملت ایران نیست. بیکاری را در مرحله نخست کاهش و در محله‌ی بعد در اندازه عادی بین‌المللی قرار می دهیم، نخستین قدم، مهار بیکاری است و در مرحله دوم هم در این کشور به جای نفاق و فاصله، باید فعالیت اقتصادی، فرهنگی و سیاسی کشور بازگردد»، اگرچه آمارها از افزایش فرصت های شغلی حکایت دارد اما آنچه در بطن جامعه مشاهده می شود با این آمارها تناقضی آشکار دارد.