یادداشت سردبیر
کارگر آنلاین | امروز در تریبون سازمان ملل، نامِ ایران بیش از همیشه با «کرامتِ انسانی» و «حفاظت از خانوادهی بزرگِ ایران» گره خورد. دکتر پزشکیان در سخنانِ خود، به بهترین شکلِ ممکن «پیوندِ ناگسستنی میانِ امنیت ملی و معیشت مردم» را تبیین کرد. رئیسجمهور به زبانِ ساده اما قاطع گفت که چرا ایران باید قدرتمند باشد؛ چرا که ملتی که نتواند از خود دفاع کند، زیرِ پایِ قدرتهای زورگو له میشود.
در ستایش پایداری و روایتگری ملی
تصویر ایران مان بر پرده غیرت؛ وقتی رسانه ملی صدای شهیدان میشود/ جوانانی که ایستادند…
در روزگار تلاطم و تهدید، آنچه ایران را ایران نگه داشت نه سلاحهای سنگین بود و نه سازوکارهای سیاسی؛ بلکه قلبهایی بود که میتپیدند برای خاک، برای ناموس، برای باور. جوانانی که گمنام یا با نام، دل به میدان سپردند و مرزهای این سرزمین را با خون خویش رنگین کردند. از سنگرهای تنگستان گرفته تا کوچههای خونچکان خرمشهر، از آسمانهای پدافند تا زیرزمینهای مقاومت
لینکستان
